Yargıtay: İşe Giriş Bildirgesi Tek Başına Sigortalılığı Kanıtlamaya Yetmez
Çanakkale’de 1992 yılında işe giriş bildirgesi verilen ancak adına prim yatırılmayan bir vatandaşın açtığı dava, sosyal güvenlik hukuku bakımından emsal nitelikte bir karara yol açtı. Yerel mahkeme ile bölge adliye mahkemesi, başvurana ait işe giriş bildirgesini yeterli görerek kabul kararı vermişti; ancak Yargıtay bu kararları hukuka aykırı buldu.
Yargıtay, yalnızca işe giriş bildirgesinin sunulmuş olmasının sigortalılığın başladığını kanıtlamaya yetmeyeceğini belirtti. Emeklilik yaşını ve tarihini öne çekmek amacıyla sigortalılığın ispatını isteyenler için fiili çalışmanın; bordro, prim ödemesi veya diğer resmi kayıtlarla tereddüde yer bırakmayacak şekilde ispatlanması gerektiği ifade edildi.
Mahkeme kararında, sosyal güvenlik davalarında resen araştırma ilkesinin geçerli olduğu vurgulandı ve mahkemelerin yalnızca beyanla yetinmemesi gerektiği belirtildi. Yargıtay, davalı işyerine komşu olan işletmelerin yanı sıra belediye, zabıta, maliye ve meslek odaları aracılığıyla durumun ayrıntılı şekilde araştırılması gerektiğini iletti.
Dosyada ilgili döneme ait bordroların bulunmadığı ve dinlenen tanıkların davacıyı hatırlamadığına dikkat çeken Yargıtay, çalışmayı doğrulayacak daha güçlü ve somut delillerin toplanması gerektiğini kaydetti. Eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu belirtildi.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, uyuşmazlık konusu dönemde aynı iş yerinde ya da çevrede çalıştığı tespit edilebilecek kayıtlı çalışanlar ile iş yeri sahiplerinin belirlenerek ifadelerine başvurulmasını talep etti. Bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya yeniden yargılama yapılmak üzere yerel mahkemeye gönderildi.
Söz konusu karar ile geçmişte usulen yapılan ancak fiilen çalışmaya dayanmayan sigorta girişleriyle emekli olma süreci zorlaştı. Yargıtay kararında, sigortalılığın tespitinde somut ve resmi delillerin önemine dikkat çekildi.
