Yaz aylarının en sevilen meyvelerinden incir hakkında yıllardır lisandan lisana dolaşan bir söylenti, pek çok kişiyi endişelendiriyor: Her incirin içinde meyyit bir eşek arısı mı var? Biyolojik olarak büyüleyici lakin bir o kadar da ürkütücü olan bu tezin arkasındaki gerçekler ise sanılandan çok daha farklı.
Bu söylentinin temelinde, tabiattaki en farklı ortak hayat hikayelerinden biri yatıyor. Kimi yabani incir çeşitlerinin üreyebilmesi için, “incir yaban arısı” ismi verilen minik bir böceğin polen taşıması gerekiyor. Dişi yaban arısı, yumurtalarını bırakmak için incirin içine girerken onu döller ve misyonunu tamamladıktan sonra meyvenin içinde ölür. Bu, milyonlarca yıldır devam eden ve iki canlının da hayatta kalmak için birbirine bağımlı olduğu bir simbiyoz bağıdır.
Ancak endişelenmeye gerek yok. Türkiye, Avrupa ve Kaliforniya üzere bölgelerde ticari olarak yetiştirilen ve marketlerde satılan incirlerin büyük bir çoğunluğu “partenokarpik” ismi verilen çeşitlerdir. Bu, bu incirlerin döllenmeye, yani bir yaban arısının ziyaretine muhtaçlık duymadan meyve geliştirdiği manasına gelir. Özcesi, bu incirlerin içinde hiçbir vakit bir böcek olmamıştır.
Çıtır bir yaban arısı bulma ihtimali sıfırdır
Geleneksel yollarla döllenmiş bir incir yiyor olsanız bile, içinde “çıtır” bir yaban arısı bulma ihtimaliniz yoktur. İncir, “fisin” (ficin) ismi verilen çok güçlü bir enzim üretir. Bu enzim, meyvenin içine hapsolan yaban arısının tüm bedenini büsbütün parçalayarak onu tespit edilemez proteinlere dönüştürür.
Sonuç olarak, ticari bir inciri ısırdığınızda bir yaban arısıyla müsabaka ihtimaliniz sıfırdır. Bu kent efsanesi, tabiatın büyüleyici bir gerçeğinden yola çıksa da, sofranızdaki lezzetli meyveler için endişelenmenizi gerektirecek bir durum teşkil etmiyor.
