Trabzonspor’un deneyimli kalecisi Andre Onana, Trabzonspor Dergisi’ne verdiği röportajda yaşam öyküsünden futbol felsefesine, vakıf çalışmalarından Türkiye’deki ilk deneyimlerine kadar geniş bir değerlendirme paylaştı. Fakir bir aileden geldiğini belirten Onana, bugüne kadar yaptıklarıyla gurur duyduğunu söyledi. Geriye dönüp baktığında kariyerinin harika olduğunu; inişler çıkışların çok şey öğrettiğini ve Kamerun’dan çıkıp Barcelona, Ajax, Inter, Manchester ve şimdi Trabzonspor’da oynamanın büyük bir başarı olduğunu vurguladı.
Onana, en büyük motivasyonunun ailesi olduğunu ifade ederek kendi ismiyle kurulan vakfın sosyal sorumluluk projelerine önem verdiğini anlattı. Vakfın yaklaşık 6-7 yıl önce Ajax döneminde kurulduğunu, nereden geldiğini çok iyi bildiğini ve gençken şartların ne kadar zor olduğunu belirtti. Başlangıçta görme engelli çocuklara yardım düşüncesiyle yola çıktıklarını söyleyen Onana, zamanla vakfın dezavantajlı topluluklara ücretsiz tıbbi bakım ve ameliyat sağlayan bir kuruma dönüştüğünü dile getirdi. Son 1-2 yılda binin üzerinde operasyon gerçekleştirmenin kendisi için inanılmaz olduğunu belirtti. Sağlık hizmetlerinin yanı sıra yetim çocukların eğitimlerine destek sağladıklarını ve vakfın yılın en başarılı vakfı ödülünü aldığını kaydetti.
’20 YILDA DEĞİŞTİ’
Onana, kalecilik pozisyonunun son 20 yılda değiştiğini söyleyerek, modern kaleciliğin yıllar öncesine göre çok farklılaştığını belirtti. Topu oyuna sokma ve pas isabetindeki başarısıyla öne çıktığını; Pep Guardiola’nın “Pozisyon alıp oyun kurmak için olağanüstü bir kaleci” yorumunu memnuniyetle karşıladığını aktardı. Oyun kurmada en önemli unsurun fırsatlar ve takım arkadaşlarının sunduğu seçenekler olduğunu belirten Onana, harika ayağı olsa bile pas seçeneklerinin kapalı olması durumunda işin zorlaşacağını ifade etti. Topla oynamayı tercih eden bir takımın kalecinin oyun kurmasını kolaylaştırdığını, bazen uzun top tercih edilebileceğini ancak takımın buna ihtiyaç duymayabileceğini ekledi.
Onana, takım için en iyisini yapmaya çalıştığını vurguladı. Oyun kurması gerektiğinde önce rakibin baskı biçimini analiz ettiğini; kanat oyuncusuyla mı, santrforla mı yoksa stoperlerle mi baskı yapıldığını gözlemlediğini anlattı. Rakibin hareketlerini takip edip seçenekleri değerlendirerek karar verdiğini söyledi. Pep Guardiola’dan övgü almak her zaman güzel olduğunu, ancak oyun kurma konusunda çoğu zaman kendisine seçenekleri sunanın takım arkadaşları olduğunu belirtti.
‘KİMSEDEN KORKMAM’
Hem takımında hem de rakip takımlarda harika oyuncular bulunduğunu söyleyen Onana, kimseyi korkmadığını; hayatta sadece Tanrı’dan korktuğunu ifade etti. Türk futbolu hakkında değerlendirmelerde bulunan Onana, burada kalite ve seviye beklentisinden yüksek olduğunu; maç temposunun farklı olduğunu ama çok iyi takımlar ve oyuncular bulunduğunu belirtti. Türk kulüplerinin Avrupa’da maç kazandıklarını ve seviyenin gerçekten orada olduğunu dile getirdi.
Hakemlerle ilgili konuşmayı tercih etmediğini, hayatının çoğunda kontrol edebileceği şeylere odaklandığını söyleyen Onana, ilk döneminde hakemlerden pek iyi bir tecrübe yaşamadığını ancak tüm hakemlerin kötü olmadığını, çok iyi hakemlerin de bulunduğunu ekledi. Hakemliğin zor bir iş olduğunun altını çizdi; insanların robot olmadığını, karar verirken bazen doğru bazen yanlış olabileceğini ifade etti.
Onana, birkaç yıl önce Paris’teki Ballon d’Or töreninde bulunmasını ve orada Alisson’un kendisine sezonunu överken “Ama bakalım kim kazanacak?” demesini anlattı. Onana, bu tür bir ödülü almak için orada olmadığını; ilk siyahi ve ilk Afrikalı kaleci olarak orada duruyor olmanın bile kendisi için bir zafer olduğunu söyledi. Geldiği yerden bakıldığında orada durmanın zafer olduğunu, asla pes etmeme zihniyetine sahip olduğunu ve futbolu bırakmak zorunda kalsa bile oynadığı her yerde elinden geleni yaptığını belirtti. Olumsuzlukta pes etmediğini, hayatın geçici olduğunu vurguladı.
Maça çıkmadan önce yaptıklarına dair bir soru üzerine Onana, Tanrı’ya inandığını, maç öncesi her zaman istavroz getirdiğini söyledi. Motivasyonunun otomatik olduğunu, kramponlarını ve eldivenlerini giydiği her an kazanmak istediğini belirtti. Sahaya çıktığında ya kazanacağını ya da öğreneceğini; kendini kaybeden biri olarak görmediğini, kazanamazsa bunun bir öğrenme fırsatı olduğunu ifade etti. İlk Trabzonspor maçını Fenerbahçe’ye karşı oynadığını; iyi oynadıklarını ama kazanamadıklarını, bunu kayıp olarak görmediğini, aksine hakemlerin durumunu ve yerel şartları öğrenme fırsatı olarak değerlendirdiğini anlattı.
