Mağara Kemikleri Arılar İçin Yeni Nesil Yuvalar Sağladı
Beş bin yıldan daha uzun bir süre önce, toprağa yuvalarını kazmayı tercih eden arılar, bu kez alışılmadık bir çözüm buldu. Toprağa ulaşmak için kazı yaparken karşılarına çıkan kemirgen kemiklerini fark eden arılar, bu kemiklerin içindeki diş ve omur boşluklarının yuva yapmak için ideal olduğunu keşfetti.
Araştırmacılar, bu yuvaların çoğunlukla hutia (Capromys pilorides) adlı, sincap ile kunduz karışımı gibi görünen iri kemirgenlere ait olduğunu; bir kısmının ise soyu tükenmiş bir tembel hayvan türüne ait olduğunu tespit etti. Bu bulgu, bilim dünyası için iki önemli ilki barındırıyor: Birincisi, daha önce hiçbir arı yuvası fosil içindeki mevcut boşluklarda bulunmamıştı. İkincisi ise, bunun belgelenmiş yalnızca ikinci örnek olması; daha önceki bulgular arıların eski kemiklere delikler açarak yuva yaptığını gösteriyordu. Ancak bu son çalışma, arıların zaten mevcut olan boşlukları da fırsat bilerek kullandığını ortaya koyuyor.
Royal Society Open Science dergisinde yayımlanan araştırmada, “Osnidum almontei adı verilen bu fosil arı yuvalarının, tortu tabakalarında buldukları her kemik boşluğunu değerlendirdiği” ifade edildi. Araştırmacılar, arıların bu kemikleri kullandığı dönemin, baykuşların bu kemikleri mağaraya taşımasından çok sonra gerçekleştiğini düşünüyor.
Söz konusu kemiklerin mağaraya taşınmasında rol oynayan türler arasında soyu tükenmiş Hispaniola baykuşları (Tyto ostologa) yer alıyor; bu baykuşların hutiaları avlayıp mağaraya taşıdığı, burada yedikleri ve kemikleri ya olduğu gibi bıraktıkları ya da sindirilmiş halde dışkı şeklinde kusmuş olabilecekleri belirtiliyor. Mağarada bulunan baykuş kemikleri, bu kuşların mağarada yaşadığını da doğruluyor. Zamanla dışarıdan gelen tortularla üzeri kapanan bu kemik yığınları, daha sonra birçok nesil boyunca arılar için uygun yuva alanlarına dönüşmüş.
Bir diş boşluğunda, altı ayrı arı yuvası katmanı tespit edildi; bu da ardışık arı nesillerinin aynı yeri tekrar tekrar kullandığını gösteriyor.
Peki arılar neden doğal ortamlardaki toprağı değil de kemikleri tercih etti? Çalışmaya katılan Florida Üniversitesi’nden Mitchell Riegler, bunun nedeninin bölgedeki zemin yapısı olabileceğini belirtiyor. Riegler’e göre bölge karstik bir yapıya sahip ve keskin kireçtaşıyla kaplı; bu durum doğal toprak örtüsünün ortadan kalkmasına neden olmuş olabilir ve arıların mevcut boşlukları değerlendirmesini açıklayabilir.
