Leandro Trossard: Sabır, Emek ve Saha İçi Çok Yönlülüğün Öyküsü
Yeşil sahalar, henüz bıyığı terlememişken omuzlara bindirilen “süper yetenek” etiketlerinin, erken şöhretlerin ve nihayetinde hüsranla biten parlak kariyerlerin mezarlığıyla doludur. Ancak hayat her zaman ilk virajı en önde dönenleri değil, maratonu nefesini en doğru ayarlayarak koşanları ödüllendirir. İşte Belçika’nın bağrından kopup modern futbolun seçkin sahnelerinden birine, Arsenal’e kadar uzanan sessiz ve derinden yürüyüşün adı: Leandro Trossard.
Trossard, Premier Lig tribünlerini ayağa kaldıran ve her golden sonra ellerini gözlerine götürüp o ikonik “dürbün” işaretini çakan bir oyuncu. Bu hareketin anlamı özel: Brighton forması giydiği dönemde oğluyla otururken küçük Amadeo, babasına “Baba, gol attığında benim için böyle yapar mısın?” diyerek hareketi göstermiş; Trossard da verdiği sözü tutmuş. Tribünler ve kameralar bu jesti benimsedi; hareket kısa sürede onun imza kutlamasına dönüştü.
Buralara öyle rüzgârın ardına takılarak, el bebek gül bebek gelmedi. Genk formasıyla rüştünü ispat etmek için tam dört kez kiralık olarak takımlar değiştirdi. Lommel United’ın tozlu yollarını iki kez arşınladı; Westerlo ve OH Leuven’de kiralık formaların ağırlığı altında ezilmeden, her defasında kendi oyununu geliştirerek büyüdü. Bu dönemler, sabrın futbol dünyasındaki en büyük erdemlerden biri olduğunu gösterdi.
Trossard, 24–25 yaşlarına gelene kadar vitrinin en önünde sergilenen o pırıltılı gençlerden biri değildi. “Geç keşfedildi” söylenebilir; ancak o aslında doğru zamanda ve doğru olgunlukla demlendi. Genk’e kaptan olarak döndüğünde, 2018–19 sezonunda kazandığı şampiyonluk kupası, uzun kiralık dönemlerinin ve yalnız geçen deplasman yolculuklarının bir mükâfatıydı.
Futbolun ilahi adaleti bazen transfer borsasının anlamsız görünen rakamlarında saklıdır. Arsenal, Mykhailo Mudryk’in peşinden koşarken kader rotasını Trossard’a kırdı. İlk tercih olmamak bazı oyuncuların egosunu zedeleyebilirdi; ancak Trossard saha dışındaki sükûneti ve saha içindeki hırsıyla bunu yeni bir meydan okuma olarak karşıladı. Mudryk’in Chelsea’de yaşadığı kimlik krizine bakıldığında, Arsenal’in Trossard transferinin ne kadar isabetli ve “aklı başında” olduğu gözlemleniyor.
Sadece 1,72 boyunda bir oyuncu düşünün: Premier Lig’in fiziksel stoperlerine rağmen doğru zamanda doğru yerde durarak kafa golleri atan, sol kanatta fırtına koparırken bir anda oyun kurucu ya da bitiriciye dönüşebilen bir oyun zekâsı. Teknik direktörlerin taktiğin sıkıştığı anlarda başvurduğu gizli kozlardan biri Trossard’tır.
Saha içindeki çok yönlülüğünün yanı sıra saha dışında da sakin bir kişiliğe sahip. Premier Lig’e gelene kadar sadece Felemenkçe bilen Trossard, azimle İngilizce öğrenip kültüre entegre oldu. 2019’da Laura Hilven ile kurduğu aile, iki oğlu ve polemiklerden uzak yaşamı, onun sahadaki berrak zihninin temel kaynakları arasında yer alıyor.
Beşiktaş’ın böylesi bir karakteri transfer etmesi Türk futbolu açısından heyecan verici bir gelişme olabilir. Çünkü futbol sadece topu ayağına aldığında ne yapacağını bilenlerden ibaret değil; hayatta nerede duracağını, ne zaman sabredeceğini ve fırsat geldiğinde doğru refleksleri göstererek geleceği görebilenlerden oluşur. Leandro Trossard, yeşil sahaların gürültülü dünyasında sessizliğin ve emeğin en güzel örneklerinden biridir.